Het leven ordent zichzelf. Het bestaat uit componenten die met elkaar verbonden zijn door interactiepatronen. Daardoor is taakverdeling en specialisatie mogelijk.
De mechanismen om dit samenspel gezond te houden zijn ingebouwd.
Het leven stuwt naar steeds hogere vormen van samenwerking, met meer complexiteit en schoonheid.
Als mensen hebben we een natuurlijke behoefte aan samenwerking: het biedt zingeving en veiligheid. We zijn sociale wezens. Intuïtief weten we wat daarvoor nodig is. Ook al vormen we vaak overtuigingen die daar tegenin gaan.
Gevolg: Vertrouw erop dat mensen intuïtief weten wat nodig is om hun relaties gezond te houden, ook al blijkt dat niet altijd uit het gedrag dat zij laten zien.